20 januari 2012 ~ 0 Comments

Zweetvoeten (2)

De vorige keer heb ik u verteld over de oorzaken van zweetvoeten. Hoe u er vanaf komt, vertel ik u nu.

Wanneer we over zweetvoeten praten moeten we ons realiseren dat het gaat over twee problemen. Allereerst is er sprake van hyperhydrose (overmatige transpiratie). In de tweede plaats gaat het om zogenaamde bromhydrose (penetrante geur). In mijn vorige blog is al aangegeven wat transpiratie feitelijk is en wat de oorzaken daarvan zouden kunnen zijn. Overmatig transpireren is te voorkomen door goede beenbekleding en voetverantwoord schoeisel te dragen. Goede beenbekleding dient aan de volgende eisen te voldoen: Kousen en sokken zijn altijd vervaardigd uit natuurlijke vezels zoals wol, katoen en (in een erg riante omgeving) zijde. In tegenstelling tot synthetische vezels, hebben zij het vermogen om vocht op te nemen. Ter versterking van het natuurlijke materiaal heeft een gering percentage kunstvezel geen nadelige gevolgen. Kousen en sokken moeten altijd goed passen. In te kleine kousen en/of sokken kunnen de tenen zich niet strekken, waardoor er een verkeerde afwikkeling van de voet ontstaat. Stoppen en naden zijn uit den boze. Bij transpirerende voeten veroorzaken ze blaren en/of kapotte huid. Bovendien knellen te kleine sokken en belemmeren ze zodoende een goede doorbloeding van de huid.

Hyperhydrose
Wanneer men voldoet aan het bovenstaande en de voeten blijven overmatig transpireren, bedenk dan dat afvalstoffen het lichaam via de huid verlaten. Wanneer men nu de transpiratie gaat afremmen met antitranspiratiemiddelen met een looiende werking, dan verliest de huid deze belangrijke functie. Het gevaar bestaat dat men na verloop van tijd last krijgt van de nieren. Immers, afvalstoffen zullen zich gaan ophopen. Doordat de in de huid aanwezige talg en zweetkliertjes niet meer kunnen functioneren kunnen er huidirritaties ontstaan. De zuurgraad van de huid neemt af en er ontstaan infecties. De huid wordt gelig en zet op. Het uitdrogen van de huid en het ontstaan van kloven kunnen hiervan het gevolg zijn. De enige juiste methode is te proberen de zweetkliertjes, die in dit geval overmatig werken, weer normaal te laten functioneren. Wisselbaden en dagelijks een lichte massage kunnen soms al afdoende zijn. Je kunt ook water of bepaalde medicijnen elektrisch laten inwerken (iontoforese) op de huid. Hierdoor worden de zweetkanaaltjes tijdelijk afgesloten. Dit helpt soms, vooral bij lichtere gevallen. Het is een therapie die vaak herhaald moet worden. Recent is er ook apparatuur beschikbaar gekomen die thuis toegepast kan worden. Voor ernstige gevallen is deze therapie echter niet toereikend. Het is vooral geschikt voor handen en voeten. Een zwakke continue stroom (maximaal 20 mA) passeert een waterbed waarin de hand(en) of voet(en) is/zijn gedompeld. De behandeling duurt 20 minuten. Tijdens de eerste tien behandelingen normaliseert de zweetafscheiding zich. Nadien volstaat het om het bereikte therapieresultaat te onderhouden door gemiddeld een keer per week te behandelen met iontoforese.

Bromhydroses
Om bromhydrose te bestrijden moet men tenminste zorgen voor een goede dagelijkse hygiëne. Elke dag voeten wassen, maar niet met zeep. Veelvuldig gebruik van zeep verlaagt de zuurgraad van de huid met alle gevolgen van dien. Masseer de voeten elke dag met een beetje olie of zachte crème. Als men toch last houdt van de onaangename geur, gebruik dan een goed middel tegen transpirerende voeten.

Conclusie
Zweetvoeten zijn meestal een bron van ergernis. Transpiratie is een uitscheidingsvocht dat door ongeveer 100.000 kliertjes in iedere voet wordt uitgescheiden. Door het vele voortbewegen, produceren de voeten veel (ongeveer 100 ml) uitscheidingsvocht, wat voor het grootste gedeelte uit water bestaat, waarin verschillende zouten en vetzuren voorkomen. De bekendste hiervan zijn boterzuur en valeriaanzuur. Het zijn deze zuren die de zo karakteristieke geur aan het zweet geven. Afhankelijk van het aantal zweetkliertjes en het aantal aanwezige micro-organismen (bacteriën, schimmels en gisten) die op de huid, in de sokken en in de schoenen niet zo gemakkelijk kunnen ventileren, wordt het vocht belet om snel te verdampen. Hierdoor kunnen de in het zweet voorkomende vetzuren tot ontbinding overgaan. Het leer van de schoenen wordt door deze zuren aangetast, waardoor het looiïngsproces dat bij het vervaardigen van leer wordt toegepast voor een deel teniet wordt gedaan, waardoor het leer gaat rotten. De in de schoen aanwezige bacteriën zorgen voor het ontstaan van de zeer penetrante geur. Dus niet alleen de voeten zijn verantwoordelijk voor die nare geur. Ook de schoenen gaan niet vrijuit.

De eisen voor een goede schoen

  • Het bovenmateriaal moet van leer zijn.
  • Het voeringmateriaal moet van plantaardig gelooid leer zijn.
  • De binnenzolen moeten van goede kwaliteit plantaardig gelooid leer zijn.
  • De schoenen moeten goed passen, mogen niet te kort of te lang zijn en niet te smal of te breed.
  • Niet goed passende schoenen lopen niet prettig en zullen daardoor vermoeidheid veroorzaken. Vermoeidheid kan transpiratie veroorzaken.
  • Het is belangrijk dat schoenen vervaardigd zijn uit kwalitatief goed leer en dat het door de diverse behandelingen zijn goede eigenschappen niet heeft verloren.
  • Ook voor schoenen is het belangrijk dat er niet te veel synthetische stoffen in verwerkt zijn.

Heb je iets gehad aan mijn blog? Wil je deze hieronder dan delen via facebook, hyves of twitter. Dank je wel.

Leave a Reply